(که سپوره وي که پوره وي نو په شریکه به وي (باچاخان)

باغ

[17.Jun.2017 - 12:42]

د نوروز منت په باغ دی، په صحرا هم

 نوراني يې شي له فيضه هغه، دا هم

 

چې په باغ کې رنګارنګ ګلونه وا شي

 غنيمت ده، د ګلونو تماشا هم

 

لخلخې د نوبهار په هر مشام ځي

 ګلدستي یې څنډوي پير و برنا هم

 

د ګلونو هار په غاړه د دلبرو

 شرموي لعل و ياقوت، لؤلؤ، ﻻﻻ هم

 

د معشوقو په زلفينو کې ځای وکا

 ښايسته ګلونه پاس په وربل لا هم

 

ارغوان، که بنفشه، که شقايق دي

 زيبايي لري يو ځای، جدا جدا هم

 

په هر ګل باندې ټټر مږي بلبلې

 بيا له شوقه په هوا کاندي نوا هم

 

د هر ګل په مخ چې سر کېږدي بلبله

 پرې غلطان غلطان راځي باد سبا هم

 

په ګلزار پسې بلبله دل کباب ده

 په ارمان یې ځيګرخون دی د مينا هم

 

څوک په عيش، په عشرت کې، څوک په غم کې

 ځينې څه چارې ليدهٔ شي په دنيا هم

 

د قفس بلبله ژاړي ګرياني کا

 چې به چېرې په ګلګشت والوځو بيا هم

 

په هغو زما سلام، ما دې هم ياد کا

 په ګلزار کې چې نګار لري صهبا هم

 

څو بهاره مې بې ميو معشوقه ځي

 دا خود رای فلک څه چارې کا پر ما هم

 

ما وې ژر به څرخ زما په کام راوخوري

 ولې ډېر تعطيل یې وکړ، ﻻ یې کا هم

ـ

چې وخپلې کامرانۍ ته مې شا کړه

 غم اندوه د فلک نه لرم، پروا هم

ـ

له سفله منت به هېڅ دانا وانه خلي

 چې خبرې په خصلت شي په عطا هم

ـ

د منت دارو که مرم، په کار مې نه دي

 که علاج لره مې راشي مسيحا هم

ـ

د فرښتو آمين منت دی، په دعا کې

 ﻻ جرم ورځنې پټه کړم دعا هم

ـ

د جهان غمونه واړه پکې ځای شول

 شکر دا چې زړۀ یې لوی راکړ وما هم

ـ

چې ليدلې دې وفا د هغه يار وي

 په دوه سترګو قبلوه د دهٔ جفا هم

ـ

ښاپېرۍ مخ په خوب کې راښکاره کړ

 لېونتوب مې ورسره موندهٔ سودا هم

ـ

که خوشال، د يار وصال په دنيا مومي

 تمامي دنيا ترې ځار شه، ما فيها هم

 
-
 بېرته شاته