اصلي مطلب ته ورشئ

Pashtoonkhwa

Organ der sozialdemokratischen Partei der Paschtunen

Organ of the Pashtoons Social Democratic Party

پښتونخوا

د پښتنو ټولنیز ولسولیز ګوند خپرونه

Da Pakhtano Tolaniz Wolaswaliz Guand Khparwana

→ بیلابیل

د مقري

دعبدالله مقري ژوند لیک:

لیک:میرخان مقری
د هیواد حماسي شاعر، لیکوال هنرمند عبدالله مقری د مولوی عبدالوهاب زوی د ۱۳۳۲ هجري لمریز کال د غويي( ثور) میاشتې ۲۸ د غزني ولایت د مقر ولسوالۍ په کوچال کلي کې په یوه دینداره کورنۍ کې دې دنیا ته سترګې وغړولې.

لومړنۍ زده کړې یې په دیني برخه کې د خپلې سیمې اړوند مدرسه کې ترسره، وروسته بیا د منځنیو زده کړو په موخه کندهار ولایت ته ولاړ او د منځنیو زده کړو تر بشپړولو وروسته په کابل کې د اطلاعاتو او کلتور وزارت کې یې رسمي دنده پیل کړه.

ارواښاد عبدالله مقري د هغې لیونی مینې له وجې چې له خپل هیواد او خلکو سره لرله د رسمي دندې ترڅنګ حماسي شعرونه هم لیکل، ددې لپاره چې د هغه شعرونه حماسي و او په شعرونو کې یې د وخت ناخوالې، د خلکو او هیواد درد بیان شوی و، نو د وخت د سیاسي حالاتو او ناخوالو له وجې هیڅ یو سندرغاړی دې ته حاضر نشو څو د هغه شعرونه د سندرو په بڼه ووایي، او ارواښاد یې دې ته اړ کړ څو خپل حماسي شعرونه او ترانې د ښې اغیزې په پار په خپل آواز ووايي، چې لومړی ځل یې د افغانستان په ملي راډیو ټلویزیون کې د سندرو په بڼه د خپلو لیکل شوو شعرونه ثبت پیل کړ او تر دې دمه یې څه باندې ۱۴۰ غږیزو او ویډیويي سندرو څخه زیاتې ثبت او د افغانستان له ملي راډیو ټلویزیون څخه خپرې شوي چې له دغو حماسي سندرو څخه یوه هغه چې د افغانانو پر ژبه ده ( دا د آزادۍ خاوره) سندره ده.

په هیواد کې د ۷۰ لسیزې کورنیو جګړو د نورو افغانانو په شان ارواښاد عبدالله مقری هم کډوالۍ ته مجبور کړ چې لومړی کوزې پښتونخوا او بیا متحده عربي اماراتو ته ولاړ. د کډوالی په وخت کی یې شاوخوا ۱۲۰ کسېټونه ثبت کړل چې د خپلې هیوادنۍ مینې تنده به یې ورباندې ماتوله. عبدالله مقري د ژوند، هیواد او افغان ولس ناخوالۍ، د کډوالۍ ژوند او نورې ترخې شیبې د شعر په ژبه او خپلو سندرو کې ویلي او هغه یې د خپل دردمند زړه د دردونو کمولو او د ملت د راویښولو او یووالي یوه وسیله بیان کړې.

ددې ترڅنګ نوموړي په خپلو سندرو کې د افغانانو د ویښولو او خوځښت په پار داسې چیغې زمزمه کړي چې کولای شي د هغوی لپاره یو لوری وټاکي.

مرحوم عبدالله مقری د هیوادنۍ مینې له وجې په ۲۰۰۱ زیږدیز کال کې بیرته هیواد ته راستون شو، ځکه هغه افغانستان لیلی او ځان یې د هغه مجنون باله.

له ارواښاد عبدالله مقري څخه هیواد ته له فرهنګي او معنوي میراث پرته دوه لوړنې او پینځه زامن پاتې دي چې یو زوی يې میرخان مقری د موسیقي په ډګر د خپل اروښاد پلار د پاتې آرمانونو د پوره کولو لپاره کار کوي.

د هیواد نوموتی حماسي شاعراو هنرمند عبدالله مقری د ۱۴۰۰ کال د غبرګولي (جوزا) میاشتې په ۳۰ نیټه په کابل کې د ورپیښې ناروغۍ له کبله له دې فاني نړۍ څخه سترګې پټې

کړې.

روح یې ښاد، په ګور یې نور او یادونه یې تل پاتې»

شریکول

WhatsAppFacebookTelegram

بیلابیلپه همدې برخه کې نور

ټولې لیکنې ←