غزل

زه د پا کې خا ورې يم ا فغا ن يمه ما مــه وژنى

وايم کلمــه سم مسلمـــا ن يمـــه ما مــــه وژنى

زړه کې مې د ميني څــراغونـــه بل سا تلي دي

وه خلکوده هرسړي جا نا ن يمه ما مــه وژنى

چا پسي توپک اخلۍ اوچا ته يې شپېلۍ نيسۍ

نــه يم هغـــه کا ڼى يو ا نسا ن يمه ما مه وژنى

بېرته به کفن راوړې ،شريک به جنا زه کې يې

پټ د يو ښکلا غوند ي ارما ن يمه ما مه وژنى

څو به په سنګـــر کې ودښمن تــه سلامي کـوو

حق وايم پـــه لاره دقـر ا ن يمـــه ما مه وژنى

دواړه ،يو وجود وو سره بېل شو د بل چا په لاس

ستا د ارزوګا نـــو ترجمــا ن يمـــه ما مـــه وژنى

دې وطن کې ويني او سکروټې بې حسا به دي

زه د سـولې ږغ يم درروا ن يمـــه ما مــه وژنى

زه بشرمل غواړمه چې جنګ ورک شي له دې وطن

څراغ د سولې اخلــم، قهرما ن يمه ما مــــه وژنى