غزل

پکې ړقیږي د دلدل نه يې پړکی نه خیژي
د چا خبره سوړه خیژي خو موګی نه خیژي

مینې مې خپل ته د خپل سر د پاسه لار ورکړې

زما اوږو ته دې په زور باندې پردی نه خیژي

ستا ککرۍ ته د جنګي جنون نشه ختلې
خو نتیجه يې د وحشت نه غیر بل شی نه خیژي

یا څوک ناشنا په وینو سور دی بې کفنه پروت دی
یا د شهید لالي د غاړې نه ګانډی نه خیژي

ستا د جنګي جنون غولۍ ده وس تاویږه پکې
مړی ترې غاړې ته ختلی شي ژوندی نه خیژي

په ډوډي بم ږدي په دښمن پورې نن ډډې مږي

چې شنې هوا ته د خوارانو توغندی نه خیژي

ای د مغرب شینټغه تا او خپل کارغان پيژنم
نور به کرسۍ ته رانه ستاسو ګوډاګی نه خیژي

د وحشت زول دی د خپل قام وینه توده وساته
خوږلنه شپه ده د سبا ستوری ګړندی نه خیژي

--احسان خوږلن--جندول دیر

Selected by: Alhaj Fazal Hakim Andaleeb