هغه ستوری لاړو
چــــې د پښــتون نام ونشان ؤ هغه ستوری لاړو
پښتو ئې ځان،پښتو ایمان ؤهغه ستوری لاړو
خپل پښتانه به لکه سـتـوري د اسـمـان ځــلـــوم
دا ئې په زړه کې لوی ارمان ؤهغه ستوری لاړو
شــمـــلـــه ئې چا ته ورپه سر کړم ای زما ملګرو
چې د پښــتو شمله اوشان ؤ هغه ستوری لاړو
د پښتنی غوټۍ حیا او د پــښــتـو پـــه خـــاطـــر
چې ټول ملت ورته عیان ؤ هــغـه ســـتوری لاړو
پښتنی مور ؤ ښه پـه مـیــنــه او پــښـتـو روزلـی
ځکه په هر چــا مــهــربــان ؤ هــغــه ستوری لاړو
ساپی ئې قبر بـانــدې ژاړی دوعــاګانـــی کــړی
کوردپښتون چې پرې ودان ؤهغه ستوری لاړو