غزل
په ژوند چې مي پوښتني ته رانغلې
يو ځلي و مزار ته خو مي راسه
اوس مه راپسي زاړه ارمان مه کړه
چې ما درته ويل په نصيب زما سه
دلته تاريکه ده هيڅوک نسته
زه په انتظار ستا يم راته راسه
يو ښه دي راته رسي نور څه نه
ته پورته راته لاس کړه په دعا سه
همداسي ډک زړګى راڅخه مه ځه
اوښکي توي کړه د قبر مي د پا سه