راځه راځه
راځه راځه هغه زړه دېره لا ړنګه نه ده
د لاش سرونو ته مې شناخته فى الحال دنګه نه ده
خير دى غربت مې لا غيرت را څملولى نه دى
هر څه په نياز دي د ازل برخه مې تنګه نه ده
په دسترخوان کې پلاوونه لرم خو
ستا په راتلو مې ګونجه ټنډه نه ده
دلته به واورې پښتنو نه د پښتو خبرې
کيسه شروع ده بيانېږي نوره ځنډه نه ده
فقط ميرويس او ملالۍ يې ګورته ورسول
هغه ژوندۍ د شملو مور ده پښتو شنډه نه ده
دا د کوپړو په سر څرخېږي پل يې نه درېږي
څه د وربشو او جوارو د وړو ژرنده نه ده
د پښتو دومره مانا يوه ژبه کې هم نشته دى
چې مخامخ يې سر وهې د فرېب کنده نه ده
خوږمن خو ځکه زه کوټوال يم چې پښتون ويده دى
د غليم دام رانه چاپېر دى دا ملنډه نه ده