تصور
زه یم ناست ځان له جانان یو تصور کښې جوړومه
کله یې سترګې تورومه، کله یې شونډې ښکلومه
زه یم ناست د غم په هار کښې د رڼا بڅری پییمه
خم د رنګ کښې لا خمار شته زه ترې لپې ډکومه
د سخی ګوتو دې ځار شم څنګه ښکلی ویش دې وکړو
زه یو څاڅکی خو ځیګر کښې دریابونه ګرځومه
زر او زور او تخت دې واغشت، خیشت ، نظر او خیال دې راکړه
دسرو په سور طوفان کښې دې کړه ډوبه لوږه طمعه
دا یو غم د ویشه پاتې چرته پټ تیاره کښې ناست وه
ورو ورو پټ مې زړه له راغی لکه مار د ښکار په طمعه
په دې هر څه دې رضا یم د لالونو زرو خانه
غم څه مرګ مې هم قبول دی په خندا یې قبلومه
دا خو تا اور اورکی یو د سرور ما ته بخښلی
ځکه زه دې تور محل کښې خپل خوبونه بلومه
خلق وایې لاړ بوډا شو غنی خپلې مستۍ وخوړ
زه یم ناست د یار ویښتو کښې د نرګس ګلونه ږدمه
مرګه ځه چرته ورکیږه زه لا نه یمه وزګار
خم د رنګ کښې لا خمار شته زه ترې لپې ډکومه
شاعر : غنی خان
ترتیب کونکی : عبدالقادر مسعود
***********