غزل
درده زړه چاودنې ته مې وګوره
زار دې شم لمنې ته مې وګوره
کله مې مازغه او کله زړه سکونډی
دې د فکر غنی ته مې. وګوره
ستورې ستورې کیږی ،خوا له نه راځی
دې د فکر ستنې ته مې وګوره
نه لګوی خله د اننګو په اور
نو تندې کبر ژنې ته مه وګوره
ستا قد د اینځر،زه د چنار قامت
سیاله لګ خو ونې ته وګوره
علی اکبر سیال