غزل
زه چې ستا شوم دخپل ځان سره اشنا شوم
په راز پوهه دمحشر او دعقبا شوم
دزړه سترګي مي په هغه ورځ بينا شوي
چې په کومه ورځ وحشته نابينا شوم
ستا دمهر او وفا په سرو لمبو کې
چې فنا شومه نو هله راپيدا شوم
بي خودۍ چې دژوندون ټپه شروع کړه
لکه شمع په سلګو کې په خندا شوم
په دي خپله عاجزۍ مي ځکه ناز دې
چې ګدا شوم له خپل ځانه بي پروا شوم
حيراني دعقل زياته شوه لايقه
چې دعشق دهر ستم سره پخلا شوم
لايق زاده لايق