غزل
کله کله مي دا زړه داسي خفه شي
چې "سلګۍ "مي د "سلګو "په تماشه شي
که مي حال د لیونتوب ووي " ارمان "ته
د " نازونو" هر یو " ناز "به سره لمبه شي
" جنازه " او " کفن " هسي یو رواج دې
له یارانو نه چې هیر شي " مړ "هغه شي
چې " قرار "مي مرور شي د " قرار " نه
بي صبري مي په " سینه " کې زلزله شي
نه " فریب "به د مغل نه د " فرنګ "وي
پښتانه که یو ځل بیا سره "جرګه " شي
چې "دردونه" مي د "زړه " کله ګویا شي
یاقربان شي د " ټپو "ښکلي" ټپه "شي
"عاجزي "چې "خودداري "شي نو لا یقه
تري نه جوړه د کعبي د " نور "جلوه شي
لا یق زاده لا یق
د بي خودۍ له کتاب څخه