ګډې وډې
مچ د زمري سترګې شوکوې, ماشی د اوښ وینه
خدایه! ستا دا عجیبه دُنیا توره ده. کۀ سپینه؟
مړ لسو ګیدړو ببرشیر په بونډۍ چرګه کړو
سور شغال په پړانګ دی د غر څوۀ ښکار له ځینه
پریوځې چواړي ته؛ ځان ګاڼه په رتۍ زور کړي
ښکلې ستا د ګوتو جوړه ځوانه نازنینه
ناسته ده د ډم د لندن لور په سور رېښمو کې
لور د لوی شیر شاه یې په لاس دی لو له ځینه
مست مغروره سر د پښتون ټیټ سترګې یې ښکته دي
شرم داسې شرم چې شرمونه شرموینه
(غني خان)