دبېلتانه تیارې
چې دنيا د اب وګل ته انسان راغی
مينه راغله، فتنه راغله، طوفان راغی
ما بېګاه په خوب خورې زلفې ليدلې
خدای دې خېر کړي چې قاصد پرېشان راغی
شوه مالومه چې ځواني هم د کار څيز و
چې کوم ښکلی رانه تېر شو ارمان راغی
چې مې زړه اينه مخو ته حوس کړو
حېران تللی و زما نه، حېران راغی
ځان په خپل کور کې مېلمه راته ښکاره شو
ګويا تللی په سفر و مېزبان راغی
دی تميز مې د جنون چې ستا په مخ کې
نن مې ارش د مدعا په زبان راغی
ستا ښایست او زما مینه رسوایي شوه
یو د دوو کیسو د پاره عنوان راغی
ګوره سترګې مې چې ډکې ډکې کیږي
نوم د تګ په خله وانه خلې باران راغی
ما په شونډو د یار نوم چې پیرزو نه کړ
لکه لفظ د اسانو اسان راغی
بړبوکۍ مې هم اوس نه ښکاري په دښت کې
لیونی زړه چې ډاډه کړم کاروان راغی
ما حمزه چې د بیلتون تیارې شړلې
لکه شمع زما کور ته خندان راغی
حمزه شینواری