غزل
بیا دې صحیح نکړم په هغو سترګو
یو ځلې هماغسې په مړو سترګو
خیردی که زما سترګې که بدې دي
ته خو را ته ګوره په دا ښو سترګو
زه دې کړم آشنا دشو ګیرو سره
وړي مې خوبونه ستا اودو سترګو
تاته که زړې دي ماته نوې دي
کله خو راګوره په زړو سترګو
زه يم چې د زړه په سترګو تا وينم
چا رڼا ليدلې په ړندو سترګو
څومره ترېنه وږي دي حيران يمه
سترګې د خاطر ستا د مړو سترګو
(خاطر اپریدی)