کاروان
وایه سندرماره دا غزله بلبلي یې
دا د زړګي چیغه د کاروان غریب ملنګ
**********
زړونه د ټوپکو سپین ځلیږي زمونږ زنګ
سره غاټول د ژوند د دښتې دي په وینو رنګ
ژوند غریب ولاړ دی وږی تږی لمن سوی
څنګ ته یې روان د اور دریاب دی په غورځنګ
یه د هلمند مورې په پنځو بچیانو بُورې
خدای دې ستا په چیغو زاره چاودی کاندې جنګ
دا ځل دې د امن غږ زرغون شي په وطن کې
بیا را غورځېدلی د باروتو له ګړنګ
ړنګ دې شي آسمان پر سر د هغو ظالمانو
خپل دي که پردي دي چې وطن مې غواړي ړنګ
یه لیلې د سولې ستا ځونډي به ترې جوړیږي
سپینې شیدې جوش دي په کې واچوه لونګ
وایه سندرماره دا غزله بلبلي یې
دا د زړګي چیغه د کاروان غریب ملنګ
۱۴- حمل - ۱۳۹۷
with Peer_Mohammad_Karwan