غزل
دا نقاب ؤ په سپین مخ چې راڅرګند شو
که بهرام د تاترین د خدای په بند شو
ستا مین چې ستا په در ؤ، سرنګون ؤ
خو چې دار ته رانږدې شو، سربلند شو
د روڼ مخ سره د مینې په سزا کې
د تېرې شپې هر ګېسو راته کمند شو
د ګلفام د خوږو شونډ له تاثیره
هر یو توری د غزل زما ګلقند شو
د باګرام محبوبې ویر کوي ژړېږي
قلندر چې په قلعه کې نظربند شو
*************
د تاترین خدای = پَلُوټو چې د ځمکې د لاندېنۍ نړۍ څښتن دی
سرنګون = عاجز، ټيټ سری
ګلفام = ګلوزمه، ګل ورته، ګل غوندې، محبوب
توری = حرف، ټکی، ویی
قلعه = کلا، کوټ
نظربند = زنداني، قیدي، هغه څوک چې تر څارنې لاندې وي
[قلندر مومند، سباوون - مخ ۹۹]