دصاحب شاه صابر
عشق کوو، پښتو کوو
ژوند د لېونو کوو
سوي د ښایست په اور
لوبې په لمبو کوو
ځو چېرته د زړه په سر
سیوری د بڼو کوو
زړونه مو زخمونه شو
ذکر د پسرلو کوو
غبرګ شو مازیګر او یاد
غم چېرته د څښو کوو
مینه که رښتیا نه کړو
څه به په ځوانو کوو؟
اوس خو چې هر چېرته یو
غم د دې کوڅو کوو
ستا نه صبرومه زړه
ځان سره پښتو کوو
څه صابره خلک یو
صبر په وعدو کوو
د صاحب شاه صابر،خوبونه، مخ ۱۶۶