رښتیا
چې مې باغ د ګلو نه یې، بهار به څه کړم
چې مې سترګې د یار نه یې، خمار به څه کړم
چې د خولې نه د بلبل وتلی نه وي
که هزار ځله شي خوږ چغار به څه کړم
که پرې نور د الله نه وي ورېدلي
د کعبې د شګو ډک مینار به څه کړم
مقبره د مړو ډکه ترېنه ښه ده
د جاهلو بې غیرتو ښار به څه کړم
چې زما رنځور لالی پرې نه رغېږي
مُلا ستا کیسه د نُور او نار به څه کړم
چې زما د عشق سازونه پکې نه اوري
د سرو زرو که وي، تش سیتار به څه کړم
د جانان زلفې چې شته ړونده زاهده
ستا تسبیح، د برهمن زنار به څه کړم
چې زما د قام جنډه پرې نه رپېږي
د بل چا د غرهٔ په شان حصار به څه کړم
چې یې تل د بل په غېږ په خندا وینم
د دې یار د ښکلي مخ دیدار به څه کړم
ما ته غوره د دلبر د کوڅې کندې
د رقیب د محل نېغه لار به څه کړم
چې یې قام د پاره جېب کې پېسه نه وي
غني دا د شَنډو غواؤو ګوار به څه کړم
برهمن = پنډت، بامبڼ، د هندو مذهب پۀ څلورو ډلو (فرقو) کې يوه ډله (فرقه) چې له نورو درېیو ډلو (قرفو) څخه اوچته ګڼلې شي
زنار = هغه مزی چې هندوانو په غاړه کې اچولی وي چې يو سر يې په مټ او بل د ترخ د لاندې وي
حصار = قلعه، کلا، کوټ، ګړ
ګوار = د حیواناتو ګله، ګواره، رمه، ګووار، ګوواره، ګوهار، ګوهاره
د غني بابا رح دیوان
مخ - ۵۶۷