پشندی، مړدکی
واه_واه_یاره
ډاکټر دیدار یوسفزے
مړدکے: پشندیه نوے غزل مې لیکلے ـ واوره ئې
پشندے: مړدکیه پۀ سر مې دړ دے ـ ماله پرې مازغه مۀ خوره مړه
مړدکے: تۀ خو لکه د خپل تخلص هر وخت خرش پرش ئې........
پشندے: او تۀ خو رښتیا مړدکے ئې ـ معیار دې نشته، ښۀ او بد نۀ ګورې ـ خو بس چې څۀ دې ولیکل ......
مړدکے: تۀ خو واوره کنه مړه ـ دوه ګنټې مخکښې مې پۀ فېس بک خپور کړے وۀ ـ او پنځه سوۀ کسانو خوښ کړے دے ـ
پشندے: (پۀ مسکا) او نو......د واه واه دور دے ـ پرون ما د خپل ترۀ د مرګ خبر خپور کړے وۀ ـ پۀ هغې هم ډېرو خلکو واه واه ......او ډېر ښۀ ....ډېر ښۀ....... لیکلي وو ـ
مړدکے: تۀ هسې زما د شهرت نۀ سوځې ـ
پشندے: ( د خندا شین شۀ) خدائے دې خېر کړي چرته سبا راته فرمان کسکر دا خبره ونۀ کړي ـ
مړدکے: زۀ یواځې د فېس بک خبره نۀ کوم ـ زما غزلې کۀ ښې نۀ وے نو ریکارډ کېدې به نۀ ـ
پشندے: هلکه پۀ دې بابله راته خبره ونۀ کړې ـ ما دا خپل وېښتۀ پۀ غرمو نۀ دي سپین کړي ـ ما ته پته ده چې غزلې د چا او څنګ ریکارډ کیږي ـ
مړدکے: ستا څۀ مطلب دے؟
پشندے: زما پۀ مطلب تۀ ښۀ پوهَ ئې ـ د چیندخې غوندې پۀ ډنډ کښې نۀ اوسې ـ نن سبا دا ټول بزنس دے ـ
یا به پېسې ورکوې........
یا به تعلق پېدا کوې ........
یا به لکه د سپي د رېډیو او ټې وي پروډیوسرانو ته لکۍ وهې ........
او یا به سندرغاړو ته ښکته پورته کېږې ـ
مړدکے: (پۀ ګیله) دا خبرې تۀ ماته اوروې.........؟
پشندے: ولې نور څوک هم شته دلته........
تا نازیه اقبال له د یو یو غزل شل شل زره روپۍ نۀ وې ورکړې........... ؟
ځکه خو شاعران سپک دي ـ چې خپل فن ئې سپک کړے ـ
مړدکے: چې شاعران دومره سپک دي ـ نو تۀ ولې شاعري کوې ـ قلار شه بیا ـ
پشندے: زۀ نۀ د چا واه واه له شاعري کووم ـ او نۀ ګلوکارانو له ـ زۀ ځانله شاعري کووم .........
او ما د شاعرۍ د سپکوالي خبره نۀ ده کړې ـ د شاعرانو خبره کووم ........ پۀ سلو کښې به چرته دوه درې شاعران داسې وي ـ چې د خپل فن