دوصال اندیښنئ
د اد ې په مینه کې اثر د ئ چې توبې ورکې دي
په پیمانومې خومان تش کړل خونیشې ورکې دي
د غر څنو سترګو لټو ن مې د لد ل ستړئ کړ لو
لمر مخې ځکه ز ما ستړ ې حوصلې و رکې دي
څه تورې شپې مې دلیدو په ارمان سپینې کړلې
ا وس د ې د تورو زلفو یاره سلسلې ورکې دي
افسوس لومړئ وئ وروستئ عقله دجانان په خونه
زما ځوانۍ کې ورځې ورکې اوس مې شپئ ورکې دي
ز ما نظر د ئ ستا د مخ له نو ر ه نو ر ا خیستئ
خیر که له تا نه دې دپلار نیکه حجرې ورکې دي
لکه باران مې اوښکې څاڅي د ګر یوان کوڅو کې
چې په ژوندون را نه جانانه ستا کوڅې ورکې دي
زه خدمتګاردې په زړه وړمه دوصال اندیښنې
نور مې له خیاله ځیني واړه اندیښنئ ورکې دي
Khedmatgaar