دغم کیسه
زما د خوږ "ملال" د ناروغۍ د خبر په آورېدو ما دا شعر ليکلى، خو د خپل هجرت په لومړۍ شپه کې خبره شومه چې هغه د تل له پاره يوازې پريېښې يم.
(پروين ملال)
غم ته مو د غم کيسه لا پاتې ده
شپې ته د تورتم کيسه لا پاتې
زماوچ ګرېوال پسرلى نه راغى
سترګو ته نم کيسه لا پاتې ده
دلته د ترنک څپو بندې کړمه
هلته د صنم کيسه لا پاتې ده
يو بېلتون د مينې بل د مېنې دى
زغمه! د ستم کيسه لا پاتې ده
نن د هاجرې شونډې بيا وچې دي
دشت ته د زم زم کيسه لا پاتې ده
ژوند دى تېروو د اغزو په سر
دم ته د دم کيسه لا پاتې ده
بيا د وخت توفان سترګې سرې کړي دى
نوح ته د بل چم کيسه لا پاتې ده
نوټ: د دې شعر د کمپوز په جوړيدو لګيا يم او د تمرين پر وخت د پروين جانې د زړه څړيکې محسوسوم. 😢