غزل
هتکړۍ دي لګیدلي، حسرت ژاړي بې وسۍ ته
د کا فر قاضـــــي فتوا ده: منتظر د دار کړۍ ته
د باروت شینکۍ لوخړي، دلته ساه تر ستوني نیسي
ناوکۍ د سپوږمۍ لوري! خیژه خپلي پلرګنۍ ته
مرګه! لوظ د پښتو دی،تښتم نه خو مهلت غواړم
امـــانت خال پـــر لـــمنه،رســــوم ېې وشهۍ ته
د قسمت عـــجیبه زور دی، مـــخ په خپله وفا تور دی
ياران ولاړه د خدای کور ته، زه چوکۍ کړم بې وسۍ ته
"ښه ښاېسته خو بې وفاوې"،" ښه خوږه خو په ځغستا وې"
دا وصیت مـــي دلربا ته ، دا ګيله مـــي و ځــــوانۍ ته
زور دميني، زور د خدای دئ، دام د حسن، د ژوند پای دئ
زه تسليم يم دې سرکار ته، زما سلام دی دې خانۍ ته
د غاصب فرنګ دښمنه ! په سپيره وطن مينه
نن د هوډ د غره تکل دی،ځيګر سپر کړه و ګولۍ ته
( عطایي ملا) عبدالهادي