غزل
زما د قتل به ضرور په تا الزام راځي
ماله افسوس د خپلې مينې په انجام راځي
زه محبت د هر انسان د زړه دارو ګڼمه
ګنې رقيبه! ماله چل د انتقام راځي
زما د خټو، ګټو کلى دومره سپک مه ګڼه
دلته چې ښکلي هم راځي په احترام راځي
چرته چې هم د ځوانمردۍ او د اخلاص ذکر وي
د ټولو مخکښې به نامه زما د قام راځي
د لېونۍ بادامي زنه مې پرې څه ښکل کړې
لا مې د شونډو نه خوندونه د بادام راځي
زما د ښکلي وطن ښکلو! زړونه ټينګ ونيسۍ
چې اباسين کله په لوري د باګرام راځي
Abasin Youssefzai
اباسین یوسپزی