غزل
ستا د دوه ورځو سپرلې وو، ستا د دوه ورځو ګلونه
خو ﺯما په ﺯړه دې کېښول د همېش همېش ﺯخمونه
په ژړا ژړا مې اوښکې، د ﺯړه وينو جوابي کړې
حل دې نشو، لا تر اوسه د مسکو سترګو سوالونه
د وختونو د ځولۍ نه هر چا خپله برخه يوړه
تا د حسن سحرونه ، ما د هجر ماښامونه
ﺫ ﺯړګې په وېرانه کښې، د چا ياد داسې تاﺯه شي
لکه وسپړې اعظمه ! د اﺯغو څوکې ګلونه
ډاکټر محمد اعظم اعظم