خوست
خــوست قبله د شاعرانو د وطن ده
د غـــــــزل منلی پیر پکې اوسیږي
د انګــــار د تودې مینې سرچینه ده
د ښـــکلا د نور بهیر پکې اوسیږي
*****
شنه ښکلا یې د وطن د ســرشمله ده
د ابدارې ملغلرې په څير صاف دی
یو زرغون د نغمو سیند پکې بهیږي
د الهام د ښــــــــاپیرو کوه قاف دی
******
ښاپيرۍ پکې ورغوی خپل پرانستی
نغمه زیږدې زمانې پکې راشنې دي
جار قربان یې له هرشوخ چینارقامته
سنځل وزمه ترانې پکې راشنې دي
******
د اندیش معصوم غزل ورته ډالۍ دی
د بهار د شنو غـــزلو شیش محل دی
د قربان د ظرافت رنګ یې اخســـتی
په جمال یې کمکی حسن مکمل دی
.*******
په لیدو یې ذوق د حــــسن سرابیږي
خوست وطن دی د سنځلو چینارونو
غجــــــیره پکې ولاړ ملالې سترګې
ښکلي غـــــرونه په څیړیو نښترونو
*******
پکې تیرې مو د ذوق یو څو شیبې کړې
هرې خواته د فطرت خوږې نغمې وې
د نثار د غزل توري راسره و
په هر لور د ارغوان د ګل وږمې وې
*******
دوست کیسه کړه د تاجکې د نازونو
د عمــــاد د تنقیدي رجحان دوران و
د بهار او د بهیر د غـــــزل راج و
نغمه زن پکې خوږ نظم دقربان و
*********
چې سندرې یې له زړه رازیږیدلی
داسې کور ته داسې چاته و ورغلي
تود انګار د عقیدت په غر غرو و
د غزل د پیر خانقـــــاه ته و ورغلي
********
تر ناوخته مو تاوده و محفـــــــــــــــلونه
د الهام د ښــــــــــــــاپیرۍ مسته نڅا وه
الوته پکې غزل غزل روحــــــــــــونه
د ځلاند د طایر خیال مســـــته فضا وه
*******
عاطفه پکې د انسان په غر غره وه
یو زلمي پکې ارشاد کړه یوه غزله
موسیقۍ پکې د ژړا رنګ و اخستی
خدای دې ژر کړي د دې وخت څیره بدله
******
وخت تمام شو زه نیمګړې ترې راستون شوم
بس څو ورځې او څو شپې وې مزیدارې
د ګردیز او د لوګرد ښکلا یاد و
خاطرې دي د سفر او رڼې لارې
*******
سندریز روح د کاروان مو دی ملګری
د نثار له ارغوان غزلې وایو
کله یاد د قلندر کله حمزه وي
په مزه مزه د ګران غزلې وایو
*******
په اروا کې مو راشنې دې ستا سنځلې
بیا د مینې په ارمان بیرته راګرځو
بس د ژوند له سلسلې یو ناګریزه
ښایسته خوسته ، خدای په امان بیرته راګرځو
عبدالحلېم همت