څلورېځې
شاعر : سید عبیدالله نادر
ملی وحدت له پاره
دلتـــــــه هر یو ، روح او تن د دي وطــــن دی
که تاجک دی ، که ازبک دی ، که تر کمن دی
روزل شــــــوی ، همــــه واړه ، یو چمــن کې
دا ملـــــــــــت په حقــــیقت کې ، یو بــدن دی
««««««««««
خاوندان د معرفت
چې سمـبال په عــلم وفـــــــــن وي ، د زمان
د هغو په لاس کې پروت دی ، زمونږدرمان
خــاوندان د مــعرفت ته ، په جـــهان کــــــې
وي د ســــتونزو د حــــل لاره ، ډیر آســـان
««««««««««
د دردمنو عزت
چي د خپو لاندی د دردمنو شي ، عزت
یا خوندی په کې ، د چا نه وي ، کرامت
چي درد من او وطنپال په کې آزار شي
خدایه ورمه کړي ، بی دردانو ته قدرت
«««««««
د اغیارو نیتونه
اغیار ومونږ ته ، د خپل ځانه شریعت جوړوی
د خپلي ګیډی نوی رســـــم او طریقت جوړوی
د خپلو شومو آرزو ګــــــــــــانو آرمانو د پاره
همدا وطن تخته د مشـــــــق د سیاست جوړوی
««««««««
د بشر قافله
قافـــــــله دبشر ښــکتــه شوه ســپوږمۍ کې
مونږ تر اوسه یو ، لاناست په تروږمۍ کې
مدنیت انګـــــــــــازۍ لاړي ، کهکشــان ته
مونږ مشهوره د نړۍ شــــــــو ، نادانۍ کې
««««««««
وحدت د نظر
دا وطن له مونږه علـــــــم و هنر غواړي
خاوندان د لوړ احساس او ګوهر غواړي
چي چـــاپیره له عــالم کړو ،خـــپل غیږه
دغه کار لره وحـــدت د نظر ، غــواړي
««««««««««
اندیښنه
که پراته په هدیری کې خوار و زار یو
سوکـــــــالي ته دي وطنــــه انتــــظاریو
مونږه نه یو هغـــه مړي چــــــی آرام کا
ستا له غمــه په خـپل ګور کې ناقرار یو
«««««««««
بی ارزی
دلتــه قــــدر د دانا څــوک نه پوهیږي
دردمن ټول عمر په دي وطـن،کړیږي
یو غـوټۍ د معرفت چـــي ،وغوړیږي
په دي بڼ کې د جاهل په لاس زمولیږي
««««««««««
عجز
که هر څــومره ، په خــپله پــوهــه ، نازیږو
خـــو په رمـــــز کې د ذرې هـــم نه پوهیږو
دغه دومره ،عقل و هوش چي مو په سر دی
حقیــــــــقت ته پری ، هیڅــکله ، نه رسیږو
«««««««««««
لوړ آرمان
چي سمبال په عـلم و فن شی ، زمونږ نسلونه
و راتلونکو ته ښــــکاره شی ، زمــونږدردونه
نو راځــئ چــي د دي لـــــوړ آرمــان د پاره
نوري ختمی کړو ، په خپل مینځ کې جنګونه
«««««««««
بیدردان
مونږ ته پاتي ډیری ستــونزی په ، میـــدان
چی د حل لاره یي غـــواړي ، غمـخواران
ده هغــــــو په لاس د ســتونزو د حل لاره
چی تری نه نشته و په دنیـا کې ، جاهلان
سید عبیدالله نادر