غزل

ګلفامې دي هغه چه نيلوفر غوندې يې تن وي

له تنه يې ښه بوی درومي بورا باندې څرخېږي

ښې غټې تورې سترګې ، لوی باڼه ، نرۍ يې وروځې

که پان خوري که شراب څښي تر مرۍ يې ښکاره کېږي

غونچه غوندې خوله تنګه ، سر يې ګرد ، نرۍ يې پوزه

بارخو يې لکه ګل د چنبې سپين نازک ځلېږي

پلن وچولی ، سرې شونډې ، هلک چاه يې په زنخ کې

واړه هموار غاښونه په خندا کې سپين برېښېږي

ښې سپينې ډکې لېچې ، ګرد ورغوي ، اوږدې ګوتې

هر ځای ته چه يې ګورې هيڅ لقب پرې نه جوړېږي

د تيو سر يې تور ، تي يې هلک ، سينه کشاده

په قد سمه ثابته سم الف شي چه ودرېږي

د سر وېښته يې تور نري ، اوږدې ول ول يې زلفې

په ځان لکه باغکه چه وېښته پرې نه نمايېږي

د سپوخڅو وېښته يې هم نري په نشت شمارلي

ورنونه ، کوناټي يې ښه ليدل شي چه خوځېږي

ډېر خوب لږ يې خوراک ګېډه يې ناسته ملا نرۍ

الت پکې نامه څخه په ګوته څرګندېږي

لږ قهره ، عقلمنده ، کم دخوله ، مهربانه

ساده ، لږه خندا خو هم په شونډو کې موسېږي

ستر خوشال بابا Khushal Khan Khattak