پوچ کارتوس
ماوې چې باز دی خو ټپوس وختو
په دووسا نو کې دووس وختو
د زړه په وينومې روزنه ورکړه
چې زړه ترې جوړکړم خوپپوس وختو
ډېر مې ټولنه کې دروند وتللو
آخر کې سپک انډی د بوس وختو
په جها د ي هدف یې لوبې وکړي
خدايګو دروس څخه جړوس وختو
د ا مريکا په ډ ا لر و نڅېد و
د خداي له مرستې نه مايوس وختو
مونږوې د ده له بخته مخکې به ځو
خودي په خپله کې منحوس وختو
خا لص د بل چا نه ګيله نه لري
پوچ د خپل جيب نه کارتوس
وختو
(مولوي محمد یونس خان خالص)