د معرفت جوهر او
د معرفت جو هر
په خپل احساس څوک پوهولی،نشم
چــاته دردمـن زړګی ،ښـــودلی نشم
په زړه لـــــرمه ،ناويـــيلی قــیصـــی
غـوټي د زړه چــاته ، سـپړلی نشــم
یم لاروی ، د بــیدردۍ ، د کـــاروان
داخپل احساس، چا کې لیدلی نشم
دی انساني احساس په زړه راسـره
خـپـل انساني احساس وژلی نشــم
هـــومــره حـالاتــــو،کــــړولی یمــــه
چي په آرام زړګـــي ، ژړلــی نشـــم
چي وي جـــوهر د مــعرفت ورســره
یو صـاحبدل دلتــه،میــــــندلی نشـم
چي پري ماتیږي د دردمـــنو ،زړونه
داســي یو حرف چــاته، وييلی نشم
د زړه ســـکون ، رانه حـــالاتو وړی
ځـکه په ډکـه خــوله خنـدلی نشــــم
چي چیرته و نشـي احسان له لاسـه
اغـــزي د چــا مـخ ته کرلی ، نـــشم
سید عبیدالله نادر
کال ۲۰۱۷کلفرنیا
-----------------------------
د عبرت دفتر
په ذهن چي می، یو مطلع راغله سحر
کیــــفیت نه یي ، د ســـــــحر کړمـه خبر
د عـــبرت غږ می راورســـــیده غوږ ته
چی په خود شه ، بیا په خپل حال وکړه نظر
د عبرت غــــــږونه ډیر کـــوو ، تا باندی
چـــــی ای غــــافله په تا نه کاندی ، اثر
خار وخس څخه آواز د عبرت خیژی
که څـــــوک یي واوري دا ندا د خیر وشر
په دي جهان کې ، رمــوزات دي د عبرت
د انتـــباه د پــــاره جــوړ ترې نه دفتر
(سید عبیدالله نادر)