د نفاق رنځ
ارواښاد داکتر کبیر خان ستوری
.
اوس که خپل جنت وطن کښې بې وطن یم
خو اخر د دې وطن اصلي څښتن یم
.
د نفاق رنځ را کښې ګډ دی، ناتوان یم
که یو ځل په اتفاق شم، توانمن یم
.
د نفاق د رنځ له درده که زه روغ شم
بیا مې ګوره چې د خپل وطن واکمن یم
.
د غاټول د ګل په بوی کښې یم لوی شوی
پروت د دنګو دنګو غرونو په لمن یم
.
سا مې واخله خو پښتو رانه وانخلې
زه پښتون یم، په پښتو باندې پتمن یم
.
که زما ستوری په قبر چېرې راشې
په پښتو راته دعا کړه، پرې مین یم
.
نفاق = بې اتفاقي
څښتن = خاوند، مالک
ناتوان = کمزوری
توانمن = زورور
واکمن = باچا، مالک
غاټول = خاټول، غانټول، شیندی ګل
پتمن = عزت دار
.
( غوړچان : ممتاز خان)