غزل

د محبت په تاتره کې اوسو
مونږه مدام په خطره کې اوسو

لکه د خپلو غرونو ورژېدو
په زلزليزه جزيره کې اوسو

پلا خو د ځان په خوږو نه پوهېږو
لا د بارودو په نشه کې اوسو

لا خو نه کور شته، نه کنډر، نه کلى
لا خو په ورانه اديره کې اوسو

د خاموشۍ په سمندر لاهو يو
د زورورو په محله کې اوسو

دا مونږه څنګه په ځان نه پوهېږو
دا مونږ په کومه زمانه کې اوسو

مونږ به ترڅو داسې ټکرې وهو
مونږ به تر کومې په تياره کې اوسو.

Arwahaad Dr. Sahib Shah Sabir