ګډې وډې
راشــه راشــه، سـاقى راشـه، درې درې ملا درې
پـه ما بانـدې بدې لګى، سـتا پخـې پـخـې خبرې
غـټه پـګه دې شه خاورې، عجېبـه ته ځناور ئې
تـه د مينې بې خبره، ته د حسن نه منکر ئې
دامحفـل دی د رندانـو، اخوا اخوا لــرې لــرې
د شرابـو دڅکو نه دي، ستا ترخې شونډې بـبرې
ورشه دغـلته خیرات دی، تاله ئې ټول اېښی لرې
د ګنجي پـه شان خورې که،پـه مرداره دې وزرې
ساقي سترګوکې مسکۍ شوه بيادخيال کېښوې وزرې
په تول مسته مسته راغله سرې پاپۍ ئې د کوترې
ستا اووه واړه جـنـتــه د دې يـو د نـاز بـڅـرې
ستا څـلويـښت زره کتابه د دې دوه د نـاز خـبـرې
ستا وعدې اوږدې دحورو، دلته سرې شونډې شکرې
تـالـه قرض ژوندون درکړم، دا راکئ پرې مرغلرې
ماشوم نه ېم چې جنت پريږدم ستا د سور دوزخ د يرې
جانانه میخـانـه درکړم، واخلـم ستا کندې کپرې
مـلا ! تا څکلي ندى، نرۍ سرې شـونـډې کافرې
ستاپه غېږ کښې ناستې ندي د کالو ډکې کوترې
د جومات په چارچوبۍ کښې، يادوې پردۍ تورسرې
ډک ګلزار کښې ته ولاړ پـه ډيران لکه د خر ئې
وږې ستـرګې، وږى خېـټـه بدقسمته بد نصېبـه
خېشت او مینې ته شمکوره او په زړه په روح غريبه
راشه راشـه لېونى له، جام اوچت کړه مـسلمان شه
د رندانو په مذهـب شـه جنـتـي په دې جهـان شه
کتاب: لټون/ ګډې وډې
مخ 804
غنى خان Ghani Khan / Gadiwadi