غزل
کلام : علي خان بابا
اے د زړۀ سلطانه تۀ د زړۀ سلطان دچا ئې
ستا رنځوران ډېر دي وايه تۀ درمان د چا ئې
اور د اننګو دې څوک پاخه کړل څوک ئې اوسوَل
اے په مخ آتشه سود د چا نقصان د چا ئې
ډېر دې میخاني لره درځي د شونډو جام ته
وايه ته خاصه ساقي د چا مغان د چا ئې
ډېر درته خراب زړونه کباب په تمنا دي
ياره شراب خوره ته مېلمه په خوان د چا ئې
هر څوک دې په ځار او قربان او جان بولي
جان خو بې شک جان ئې ولی وايه جان د چا ئې
پټ دي که ښکاره دي مئين ټول په تا ډاډه دي
ووايه څرګند ظاهر د چا پنهان د چا ئې
نور که درته خانه خانه وائي چاپلوسي کا
وزمايه په حکم چې له صدقه خان د چا ئې
زه درپسې درسته شپه پټ ژاړم لکه پرخه
ته سبا خندان لکه ګل واز ګرېوان د چا ئې
زيات دي په ريا ارمانَوي لباسي خَلَک
خود به پرې پوهېږې چې تۀ زيات ارمان د چا ئې
کله شوه لا کله زۀ رقيب سره دعوه يوْ
پړه وړه مو ښکاره کړه په دعوه برهان د چا ئې
غوړچان :نورالاسلام سنګر