ما ته زما خپله پښتونخوا ربه
جوړه غلبله ده په څلور کنجه دنيا ربه
هر خوا د غرض توره راويستې ده هر چا ربه
څوک به درنه هغه غواړي، څوک به درنه دا ربه
ما ته زما خپله_ خپله_ خپله پښتونخوا ربه
دا د هسکو غرونو په جولۍ کې د ښکلا وطن
دا ګل ګل، مېوه مېوه، جنت جنت زما وطن
دا زما د وينې مينې جوړ د سرو لعلونو کور
دا د مېړنو پښتنو لوى د نعمتونو کور
دا چې د تخليق وېش کې راکړى راله تا دى
دا چې بس زما دى بس زما دى بس زما دى
دا چې نه د ده، نه د هغه نه د بل چا دى
لر دى او که بر دى د تاريخ د لوى بابا دى
زه په پلار نيکه سوچه پښتون يم بدلېداى نشم
سر که مې ګوزار شي له ناموسه تېرېداى نشم
ولې دې خراب شي زما دين زما دنيا ربه
ما ته زما خپله_خپله_ خپله پښتونخوا ربه
کله د غازي بابا پګړۍ زه هېرولاى شم
کله مې دنيا بي بي پړونى خرڅولاى شم
کله د شهيد له وينې سترګې پټولاى شم
کله خپله پېغله شين خالۍ پردۍ کولاى شم
کله زه پښتون خپله پښتو خرابولاى شم
کله ګلالى زلمى پردو ته ګډولاى شم
ولې دې زما حجره، جمات په بم ډېران شي
ولې د خندا دې زما ننګ زما ايمان شي
ولې دې پيسه زما پښتو زما غېرت واخلي
ولې دې زردار زما تاريخ زما ثقافت واخلي
ولې دې زما د سر سودا څوک غلچکى وکړي
ولې دې خاني زما په کور کلي پردى وکړي
نه منمه پلار دغه لار دغه چاچا ربه
ما ته زما خپله_خپله_خپله پښتونخوا ربه
زه به د اپښتون مې د انسان د مينې رود کړم
زه به دا وطن د دې دنيا د امن کور کړم
زه به پښتونخوا يو نمونه د شرافت کړم
دا خپله پښتو به هم عزت کړم هم قوت کړم
دغه نن د شر فساد ميدان به مينه مينه کړم
زه به دا جنګونه سوې خاوره بيا رنګينه کړم
دا چې شازلمي مو ګوره ورک شي په خوارو پسې
دوى به کړم مشغول پخپل هيواد کې خوشحالو پسې
دا چې پېغلتوب د جونو اوسوځي بېلتون کې
را به شي سپرلى د خوشحالو د دوى ژوندون کې
ز به لر او بر د خوشحال خان د ننګ ټبر کړمه
زه به د رحمان په مصرعو هر څه معطر کړمه
دا ټول ارمانونه مې رښتيا کړې په رښتيا ربه
ما ته زما خپله_خپله_خپله پښتونخوا ربه
Mata zama khpala Pakhtoonkhwa raba
De Pashto de Adab Plar Ajmal Khatak Baba