اختر
موسکه شه جانانه ستا دمړواوښکوپه شان يم
راشه زرغونټال مې شه نری نری باران يم
راشه دځلاندوسترګووالې توره شپه ده
لاره رانه ورکه مسافردبيابان يم
ښکل دې چې پرټنډه کړمه ښکل دې چې سجدې کړم
خال مې کړه پرټنډه چې ددوو وروځوترميان يم
ته زما اختر زما سبب دخوشحالۍ يې
شين مې له خنداکړه يوماشوم غوندې ارمان يم
جاردې له خنداشمه چې شين دې له خنداکړم
ستاله برکته خودستوروډک اسمان يم
ستا پرټنډه پريوتم پرځان مې شک پيداشو
ګوره چې کاروان يم که ستاڅړيکه دپېزوان يم
Akhtar
Phir Mohammad Karwaan