غزل

لکه زرګر چي دغمی په قدر ښه پوهیږی
داسي سړئ دبل سړی په قدر ښه پوهیږی

زړه چي زخمونه وي بارکړي روغه ورځ یې نه وي
هغه زړګئ دبل زړګی په قدر ښه پوهیږی

څوک چي دمرګ تر پولې ورسي او بیا خلاص شي ترینه
سم ځي پرلاره دمرګی په قدرښه پوهیږی

وخت چي عبث تیرکړي بوډا شي بیا نو
په هغه آن کښې دمرګی په قدرښه پوهیږی

دلته خالق دي باارځښته پیدا کړي هرڅه
دکور چي غلاوشي دسپی قدرښه پوهیږی

زما قسم دئ که دې ورکړم پردې ټوله جهان
ستا خو جانانه عمری په قدرښه پوهیږی
په مینه

محمدعلی عمری
سهیلی پښتونخوا مسلم باغ
omari.neginblog.com