وطنه
ای ځما د لوړو غرونو تاترو وطنه
چې ازمری پکښ اوسيږی سردرو وطنه
جګه شمله زه ستا په پت کښ په دنيا ګرځوم
چې دی عالم درته حيران د ننګ پښتو وطنه
په سر سرتورد خويندو ميندو د سلګو نه لوګې
د خپلو ورونړو شو ی کفن د لوپټو وطنه
څو که غليم يو جدا کړی يو تر بله سره
کوئټی ، کابل اؤ پيښور د دپښتنو وطنه
د پير روښان ، د احمدشاه ، د باچا خان په شا نتی
د درنو غټو پښتنو لوړو شملو وطنه
چي ستا غيرت ته سکندر د مچ وزر ښکاری
چې کړو يرغل پی يوسفزو د شا ځلمو وطنه
چي د ايمل اؤ دريا خان وينه غورځنګ اووخی
دغليم کور کښ بی پايانه ذلذلو وطنه
دخوشحال ننګ چې د پښتو توره کښ او پړقيږی
مغل په کور کښ کړی ماتم د ميړنو وطنه
د ميرويس روح په لړزان دی تپوسونه کوی
د پښتنو کور کښ بی ځايه تربګنو وطنه
ځان به کړم خاؤری ستا په سر باندی به سر ورکوؤم
د ټول جهان د پښتنو نه دا خبر درکوؤم
چې کړی اولس پکښ ميلې سخی مزارمې قسم
چي وی ګل ګل ، ميوه ميوه په کندهارمې قسم
چې د باګرام له لوری درومی ګل ورين بادونه
د سرو ګلونو چې وی ډهک په نګرهار مې قسم
هسکه غړ ی کښ د پنجشير د بدخشان لالونه
په ورشوګانو دکندوز باغ و بهار مې قسم
چې ننګ ناموس ورته ډالئ د مشرانو پاتې
د تودې وينې د پکتيا په سور انګار مي قسم
چې د تاريخ په تندی بريښی دسپوږمئ په شا نتی
دهنرمندو د باميانوو په شاهکار مې قسم
چې د امو دريا غورځنګ کړی په چپو راشی
د اټک سيمه کښ په ښکلی نوبهار مې قسم
چې د چترال ذولفې خورې شی د جهلم په سينه
په سرو ګلونو د پغمان قطار قطار مې قسم
د پېښور ارته سينه کښ چې ميشته دی سره
د لر اؤ بر د پښتنو په ښکلی ښار مې قسم
دملاکنډ ، مدين ، بحرين هم د کالام په لمن
په سندريزو ابشارونو نغمه زار مې قسم
د قيصه خوانې اؤ هتی خيلو سربازانو په نوم
هم د ميوند اؤ د ټکر د شهيدانو په نوم
سلګئ اخره چې اضغر کړله په غيږ کښ د مور
د پاکې وينې د بابړې ماشومانو په نوم
د پلار نيکه د کور تاوان له درست جهان غواړمه
د امن ډک به ترې اوس لوی افغانستان غواړمه
• علی اضغر يو ماشوم وو چې د بابړې په خونړې واقعه کی د مور په غيږه کی د پاکستانی فوځيانو په ګولئ باندې اولږيدو اؤ شهيد شو