غزل
جوړوم دمخ تصويردې رايادېــــــــــــــــــــــــــــــــږي
ځان مې هېردى خدايګودامې نه هېــــــــــــرېږي
ستادفکرسمندرباندې لاهويــــــــــــــــــــــــــــــــــــــم
لکه زګ مې هېڅ په لاس نه رارسېــــــــــــــــــــــږي
که مې يوځل دهغه ديدن نصيب شـــــــــــــــــــــــــو
خواروزار ځواني مې ګل پشان غوړېـــــــــــــــــږي
زړه کې دى ،په خوله مې دى ،ذهن کې دى وي
هم په ويښه اوهم خوب کې مې يادېـــــــــــــــــــږي
هغه ورځ مې تصورکې داانځورشــــــــــــــــــــــــول
يارپه مخ کې مې ولاړ وي اوخندېـــــــــــــــــــــــــږي
زه رښتياوايم ته يې ګپ ګڼې جانـــــــــــــــــــــــــانه
ته به ګورې زما رح به رخصتـــــــــــــــــــــــــــــــېږي
چې مې بنده شي سلګۍ دستوني منــــــــــځ کې
بيازمادمينې زور درمعلومېــــــــــــــــــــــــــــــــــږي
بيابه ګورې دانړۍ هغه به نـــــــــــــــــــــــــــــــــه وي
دځلابه پسته ژبه دريادېــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــږي